Who can I be now

NL Wie kan ik zijn? Misschien is dat wel de vraag die je jezelf het vaakst stelt wanneer je jong bent. Je probeert uit wie je bent, hoe je gezien wilt worden en welke versie van jezelf je aan de wereld wilt laten zien. Nu verandert dat Je hoeft niet meer te zoeken naar wie je zou moeten zijn. Je kijkt naar jezelf en denkt: dit ben ik. En daar ben ik blij mee.

De spiegel speelt daarbij een dubbelrol. Je kijkt naar jezelf, maar wordt tegelijkertijd ook bekeken. Waar je vroeger misschien onzeker was over wat de ander zou zien, is er nu vooral trots. Je laat jezelf zien zonder je te verontschuldigen. IJdel en trots, waarom niet?

Bowie zingt: “Who can I be now? You found me.”

Misschien is dat precies het moment waarop zoeken verandert in vinden. Niet meer: wie kan ik zijn? Maar simpelweg: dit ben ik nu.

EN Who can I be? Perhaps that is the question you ask yourself most when you are young. You try to discover who you are, how you want to be seen, and which version of yourself you want to show the world. But now, that changed. You no longer need to search for who you are supposed to be. You look at yourself and think: this is me. And I’m happy with that.

The mirror plays a double role. You look at yourself, but at the same time, you are being looked at. Where you may once have wondered what the other person would see, there is now something else: pride. You show yourself without apology. Vain and proud, and why not?

Bowie sings: “Who can I be now? You found me.”

Perhaps that is the moment when searching becomes finding. No longer: who can I be? But simply: this is who I am now.